Hoe wordt het correct gespeld: soevereiniteit, soevereiniteit, soevereiniteit?

Hoe wordt het correct gespeld: soevereiniteit, soevereiniteit, soevereiniteit?

  • Het zelfstandig naamwoord "soevereiniteit" is het moeilijkst om te schrijven, als je dit woord niet visueel vertegenwoordigt, geen idee hebt van nm. Streef hiernaar, aangezien een zelfstandig naamwoord een woordenboek is; het is mogelijk om slechts één klinker in nm te controleren, en de rest moet mechanisch worden onthouden.

    Dus de juiste spelling ziet er als volgt uit - "soevereiniteit". De derde lettergreep kan worden gecontroleerd door het adjectief met één wortel" soeverein. "En over de rest van de twijfelachtige klinkers kunnen we zeggen dat:

    1. De letter "y" in de eerste lettergreep is niet zo'n groot probleem.
    2. En de rest van de klinkers zijn "e", behalve de voorlaatste "en".
  • Welnu, als we bedenken dat het woord "soevereiniteit" is gebaseerd op de Latijnse soeverein (letterlijk "zijn (onafhankelijke) regering"), dan zouden de tweede en derde klinkers in dit woord "e" moeten zijn, niet "en" - "en ", "en" - "e" of "e" - "en".

  • soevereiniteit - het testwoord soeverein, nadruk op de laatste "e".

    dit woord komt van het Franse souverainete - soevereiniteit.

  • Correct gespeld - "soevereiniteit" (van het Franse "souverainete" - "opperste macht") - de suprematie en onafhankelijkheid van de macht. Deze term in relatie tot de staat werd voor het eerst gebruikt door Jean Boden (Frankrijk, zestiende eeuw).

Voeg een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Обязательные поля помечены *

+ = 85 92